پیش نوشت:پیش از این دو ترانه از شادروان بانو دلکش اجرا کرده بودم؛یکی ترانه ی "عاشقم من"که با همراهی سه تار بود و دیگری ترانه ی"تا آساید"که سازی همراه نداشت.
اینبار ترانه مشهور "بردی از یادم" رو برای اجرا انتخاب کردم؛ترانه ای که شادروان دلکش همراه شادروان ویگن در سال 1345 اجرا کرده اند.
توضیح دیگه اینکه برای اجرا،ازآهنگ بی کلام این ترانه در کاست"دلخوشی ها2"کاری از بهمن باشی استفاده کردم.
کلام:پرویز خطیبی
آهنگ:مصطفی گرگین زاده
خواننده:شادروان بانو دلکش و شادروان ویگن....آخرین بار با صدای علیرضا افتخاری شنیده ام.
دستگاه:اصفهان
بردی از یادم
دادی بر بادم
با یادت شادم
دل به تو دادم
در دام افتادم
از غم آزادم
دل به تو دادم فتادم به بند
ای گل بر اشک خونینم مخند
سوزم از سوز نگاهت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز
چه شد آنهمه پیمان
که از آن لب خندان
بشنیدم و هرگز،خبری نشد از آن
کی آیی به برم،ای شمع سحرم
در بزمم نفسی،بنشین تاج سرم
تا از جان گذرم
پا به سرم نه
جان به تنم ده
چون به سر آمد عمر بی ثمرم
نشسته بر دل غبار غم
زانکه من در دیار غم
گشته ام غمگسار غم
امید اهل وفا تویی
رفته راه خطا تویی
آفت جان ما تویی
بردی از یادم
دادی بر بادم
با یادت شادم
دل به تو دادم
در دام افتادم
از غم آزادم
دل به تو دادم فتادم به بند
ای گل بر اشک خونینم مخند
سوزم از سوز نگاهت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز